André Flach (SGP) benoemt het ammoniak-gat en de lagere gemeten droge depositie: tijd voor een realistischer stikstofbeleid

Vandaag sprak André Flach (SGP) in de Tweede Kamer over een onderwerp dat steeds meer aandacht verdient: ammoniak uit zee en de discrepanties tussen metingen en modelberekeningen. Flach, geboren op 23 april 1976 in Ridderkerk en woonachtig in Hendrik-Ido-Ambacht, is inmiddels 484 dagen actief in de Kamer en liet zien dat hij zich serieus verdiept in deze complexe materie.

Zijn bijdrage – terug te kijken op YouTube – was helder en to the point. Flach benoemde twee belangrijke knelpunten die ook op stikstofinfo.net al vaker aan de orde zijn gesteld:

1. Het ammoniakgat – de situatie waarin gemeten ammoniakconcentraties in de lucht hoger zijn dan wat het model (zoals Aerius/OPS) voorspelt. Dit betekent dat er bronnen van ammoniak zijn die het model mist – bijvoorbeeld natuurlijke bronnen zoals de zee.
2. De praktijkmetingen van droge depositie – die consequent lager uitvallen dan het model voorspelt. Anders gezegd: we overschatten de hoeveelheid ammoniak die daadwerkelijk neerslaat op natuurgebieden.

Dit dubbele probleem – te lage concentratie in het model, te hoge depositie – zet het hele stikstofbeleid onder druk. Want hoe kun je vergunningen weigeren, boeren uitkopen of vissers weren op basis van aannames die niet stroken met de werkelijkheid?

Praktijkmetingen bevestigen het beeld

Al in eerdere artikelen op Stikstofinfo.net is dit thema uitgediept:

• In “Wanneer de werkelijkheid anders blijkt dan het model” (23 maart 2025) beschrijven we hoe praktijkmetingen in het natuurgebied Solleveld de aannames van het model onderuit halen.
• In “Tien jaar fout stikstofbeleid” (14 maart 2025) komt de rol van ammoniak uit zee aan bod, evenals het gelijk van marien ecoloog Han Lindeboom, die al jaren pleit voor herziening van het beleid op basis van metingen.

Waarom de bijdrage van Flach belangrijk is

De bijdrage van Flach is belangrijk omdat hij als politicus precies de goede vragen stelt. Hij durft te twijfelen aan het model – zonder het belang van stikstofreductie te ontkennen. Hij vraagt om nuchter beleid, gebaseerd op waarnemingen, en niet alleen op theoretische modellen. In een politiek klimaat waar vaak emotie en juridische veiligheid vooropstaan, is dat verfrissend. En noodzakelijk.